Komisariotza

flecha

Komisariotza graduondoko ikasketetan formakuntza emango da zinema edo ikusentzunezko arteak xede dituzten era guztietako programen kontzeptualizazio, garapen, kudeaketa eta hedapenean

Graduondo honen xedea da komisariotza zinematografikoaren espezifikotasuna zehatzea, etorkizun handia izango duen arren epistemologia propioa garatzea behar baitu. Espezialitateak aukera ematen du fluxu teoriko osora sartzeko, hein batean arte plastikoetatik hartua, bai eta programazio eskola eta tradizio desberdinetatik ere. Joera horien azterketa eta berrikuspen kritikoaz gainera, ikastaro honek zinema banatzeko eta atzitzeko baldintzak eta formulak birpentsatzera behartzen du, erakusketa eredu tradizionalerako inflexio une berri (eta zalantzagarri) batean, streaming plataformen indarrak eta zinema aretoen pixkanakako desagerpenak zalantzan jarri baitute.

Partaide bakoitzaren irizpide eta begiratu berezia lantzeaz gainera, zinema proiektuak garatzeko lanabesak emango zaizkie ikasleei, eta ideia fasetik exekuzio fasera bitartean aritzeko tresnak.

Espezialitateak, gainera, zaintzailearen ikerlana, lan kritikoa, saiakera eta akademia lana bultzatzen du. Gure ustetan, ez dago kuradore lanik ikerketa lanik gabe, mundu akademikoan gara daitekeen bezain zorrotza eta sakona, baina kasu honetan ez da testu zientifiko batean gauzatzen, eta proiektu publiko batean baizik (erakusketa, katalogoa, programa, jaialdia…).

Ikasketa hauen ezaugarri nagusietako bat da lana sortzen duten erakundeekiko etengabeko harremanean egiten dela, lanbide eta irakaskuntza ildoak estu-estu lotuta, erakundeok eraikin berean ari baitira eta kuradoretza proiektu aski desberdinak baitituzte, esaterako Tabakalerarena edota Donostia Zinemaldiarena.

Komisariotza Saileko koordinatzailea Eva Sangiorgi da, Viennale - Vienako Nazioarteko Zinema Jaialdiaren zuzendari artistikoa.

Aberrazioen artea. Zinemaren estetika eta teoriaren kontzeptuak

Carlos Muguiro
Modulu: 1, 3

Irakasgai honek zinemaren forma espezifikoetan zentratzen den estetika lantzen du. Zinemagintzaren teoriako oinarrizko gaiei hastapen moduan heltzea da asmoa, haietan begirada ez diakronikoa jarriz eta loturak egiteko berariazko asmoz, bestelako arte edo gai filosofikoekin harremanak eta konexioak bilatuz. Irakasgaiaren helburua kontzeptu batzuk oinarritzat hartzea da, gerora haiek garatu, zaildu edo beste enborreko batzuekin kontraesanean jarriz. Irudizkoaren eta irudimenaren arteko desberdintasunak, errealismoaren eta errepresentazioaren nozioak, hizkuntza eta lengoaiaren arteko dikotomia, edo fenomenologiaren zein harreraren teorietatik egindako hurbilketen gisako gaiak aztertuko dira. Metodologiari dagokionez, zinemaren beraren eragiketa formaletatik, bere existentziaren mugetatik, atera nahi dira gai guztiak. Irakasgaiaren barruan, "aberrazioen arte" gisa identifikatuko dugu bilaketa hori. Adierazpen horri Jurgis Baltrusaitis teorikoak formen, haien deformazioen, maskaren eta munstroen legenda berezi eta espezifikoaz hitz egitean eman zion zentzuan erabiliko da.

(hiru) Artxibategien mapa

Sonia García López
Modulu: 1, 3

Ikasgai honetan, EQZEko ikasleek beren eginkizuna (sorkuntza, ikerketa edo zaintzakoa) berenganatzeko aukera proposatzen da oroimen zinematografiko eta ikusentzunezkoa esploratze modura, zinemaren hiru aldiak aintzat hartuta: iragana, memoriarekin lotuta dagoena; orainaldia, ekintzarekin lotuta dagoena; eta etorkizuna, proiekzioarekin lotuta dagoena. Sustrai filosofikoak dituen proposamen honek arazo historiko, kultural edo politiko garaikideei buruzko hausnarketa planteatzen du, profanazioaren kontzeptuak (Giorgio Agamben) eta sorkuntza egintzaren kontzeptuak (Gilles Deleuze) eskaintzen dituzten esparru kontzeptualetik begiratuta.

Amaitu gabeko zinema. Kultura zinematografikoaren irizpide politikoak

Pablo La Parra
Modulu: 4, 5

Ikasgai honek gogoeta historiko, metodologiko eta teoriko batzuk planteatzen ditu, kultura zinematografikoaren dimentsio politikoa aztertzeko. XX. mendeko 60ko eta 70eko hamarkadetan garatu ziren praktika erradikalen multzo heterogeneo bat hartzen du aztergai, «zinema militantea» kontzeptuaren pean, zentzu zabalean ulertuta. Une horretan, kultura zinematografikoak bere erradikalizazio-aldi asaldatuenetako bat ezagutu zuen mundu osoan: “68 luzeko” borroken eta hainbat garapen tekniko garrantzitsuren beroan, mugimenduzko irudiak egiteko, pentsatzeko eta partekatzeko moduak eraldatu ziren.

Irakasgaiak proposatzen du zinema militantearen artxiboa kritikoki berrikustea eta galdetzea iraganeko irudi horiek nola jarraitzen duten oraina erreberberatzen, eta nola erlazionatzen garen haiekin ikerketaren, artxiboaren, komisariotzaren eta sorkuntzaren tresnen bidez. Irakasgaia ez da zinemaren historiaren kapitulu gisa planteatzen, baizik eta metodologia eta pentsamenduaren ariketa gisa, bere azterketa-kasua gainditzen duena teoriaren eta praktikaren, estetikaren eta politikaren, iraganaren eta orainaren arteko harremanetan sakontzeko.

Zinema historikoki pentsatzea.  Irudiak irekitzea, kontakizun bat idaztea.

Marina Vinyes
Modulu: 4, 5

Irudiak irekitzeak horiei orainaldian hitz eginaraztea dakar, pazientziaz ikusi aditza jakin aditzarekin jokatuko duen zentzua eraikitzeko berezitasun konplexuari atxikiko zaion irakurketa ekintza egoki baten bidez. Irudi zinematografikoen dimentsio performatiboari buruzko gogoeta egingo dugu, iraganari buruzko kontakizun bat eraikitzearekin eta ulertzearekin lotuta, bai eta horren ondorio etikoei, estetikoei eta politikoei buruzkoa ere.  Bigarren, zinemaren historia bat idaztean eta transmititzean parte hartzen duten instantzietako batzuk landuko ditugu: kanon politikak, programazioa, bai eta film artxiboen eta zinemateken funtsezko zeregina ere, zinema aintzatesteko ondare eta artelan gisa. Halaber, duela zenbait hamarkadatik, museoa beste pieza giltzarri bat bihurtu da esperimentatzeko eremu gisa irautea berma dadin, zinemaren eta museoaren arteko elkarrekiko mugimendu osagarri gisa, zeinetan lehenengoak ekoizpen eta erakusketa kanal tradizionalak ez diren beste modu bat aurkitu duen eta bigarrenak eten horren biez birpentsatzeko aukera ezagutu duen. Esperientzia zinematografiko garaikidearekin lotutako mugimendu hori gogoratuko dugu, eta azkenean, bere gailu teknologiko tradizionaletik bereizitako zinema baten modalitateei buruz galdetuko diogu geure buruari.

Euskal zinemaren historia eta estetikak

Joxean Fernández
Modulu: 2

Ikasgai honetan, euskal zinema ezagutzen hasiko gara. Testinguru historikoarekin hasiko gara eta euskal zinemak sortu zenetik gaur arte izan duen ibilbidea aztertuko dugu, hau da, euskal zinemaren historiaren kronologia eta gaiak gainbegiratuko ditugu eta sorreratik gaur arte izan diren euskal zinemagile garrantzitsuenak aztertuko ditugu, gaur egun jardunean dauden euskal zinemagileen hiru belaunaldiei (edo gehiagori) bereziki erreparatuta.

Komisariotza filmikoaren berezitasunak

James Lattimer
Modulu: 1

Erakusketa obra zinematografiko bat existitzeko funtsezko eta ezinbesteko ekintza da. Hala ere, gai honi buruzko hausnarketa formala garatu gabe dago oraindik. Komisarioa sormen-ekintzaren eta bere hedapenaren arteko bitartekaria da, eta, kontestuaren arabera, komisarioa, programatzailea, kontserbadorea, ekoizlea eta sustatzailea da. Bere lanbidearekin batera ikerketa, kritika, idazketa eta irakaskuntza garatzen ditu. Adibide zehatzen bidez, zinema-komisarioaren berezitasunak agerian jarriko dira testuinguru desberdinetan, ikuspegi eta metodologia espezifikoak eskatzen baitituzte.

Komisariotza artistikoaren eta pentsamendu kuratorialaren historia

Beatriz Herráez
Modulu: 1

Irakasgaiak XIX. mendetik XXI. mendera bitarteko erakusketa-jarduera eta pentsamendu artistiko kuratoriala berreraikitzen ditu. Artea aurkezteko moduetan (bitxikerien kabinetea, Aretoa, bilduma nazionalak, museoak, erakusketa unibertsalak, galeria artistikoak, azokak eta bienalak...) eta XX. mendearen bigarren erditik aurrera komisariotzaren jardueraren inguruan sortutako pentsamendu espezifikoan murgiltzea da asmoa. Komisariotza artistikoaren tradizio luzeak eskaintzen duen perspektibatik, film komisariotzaren berezko ezaugarriak planteatuko dira museo-erakundearen ikusmoldetik.

Zinema jaialdiak (Lan eremua)

Maialen Beloki Berasategui
Pablo La Parra
Modulu: 1, 3

Bidegurutze zinematografiko, geopolitiko, soziokultural, mediatiko eta ekonomiko izateaz gain, zinema jaialdiak aztergai akademikoak dira beren kabuz. Jaialdiek, ikus-entzunezko sektoreko ezinbesteko agente izanik (batzuek gaitasun bultzatzaile izugarria dute), errealitate zehatz baten urteko egutegian egiten duten zeharkako mozketari esker, gure orainaldiaren diagnostikoa egiteko gaitasun handia dute. Mundu mailako pandemia izan dugun bi urteotan, hain zuzen ere, errealitate globalean harrotzen diren haize guztiak egun gutxi batzuetan kontzentratzeko gaitasuna jarri da agerian. Txertatuta dauden testuingurua bezala, jaialdiak eraikitzeko fasean daude beti; hortik dator haien izaera iragankor eta kontingentea. Halaber, jaialdiak aztertzea ardatz duen diziplina akademikoa bera berez mutantea den espezifikotasuna identifikatu behar duen eremu berri gisa agertzen da gaur egun. Zinema jaialdiak eta diziplina akademikoak, biak ala biak eraikitzeko fasean: “lan eremua”.

Ikasgaiaren helburua da errealitate zinematografiko horri hurbilketa teoriko-analitiko-esperientziala egitea leku pribilegiatu batetik: Zinemaldia eta eskola definitzen dituen hasierako lurraldea, hau da, Donostia Zinemaldia eta EQZE.

Astebete

Gonzalo De Pedro
Modulu: 1, 4

Ikasgai honek programa publiko bat programatzeko ariketa teoriko-praktiko bat proposatzen du, komisariotzako ikasleek asmatu eta kudeatua, Tabakalerako zinemarako, 2023ko apirilean astebetez. Modu praktikoan, komisariotzaren gai nagusiak jorratzen ditu. Zer egin? (Lenini jarraituz), edo beste era batera esanda: zer programatu, zergatik, norentzat, zein legitimitaterekin, nondik eta norantz, zer lortu nahi dugu, nor gonbidatzen dugu, zer publiko, zer film uzten ditugu kanpoan, eta zergatik? Nor etorriko da guregana, nor etortzen da gu ikustera, nor nahi dugu gu ikustera etortzea? Filmak jarri nahi ditugu? Eta ikusleak, nor dira eta nor ez?

Irakasgaiak ez du jadanik existitzen diren eta erraz simulatzen diren programak errepikatzea bilatzen, baizik eta modu kolektiboan pentsatzea eskuragarri dagoen aretotik abiatuta, bere ezaugarri teknikoak ezezik, ezaugarri fisikoak, soziologikoak, ingurumenekoak, ideologikoak, politikoak, kulturalak, klimatologikoak ere kontuan izanda. Ikasgaiak ekarpenak egitea du helburu; zer falta den, zer soberan dagoen, eta nola esku hartu eztabaida eta elkarrizketa publikoan programa baten bidez.

Programazio-ereduak, irizpideak, eskolak eta paradigmak I eta II

Ricardo Matos Cabo
Modulu: 3, 4

Ikasgaiak xehe-xehe lantzen ditu zinema-programazioaren paradigmak, bai denboran erregularrak direnak (filmoteketakoak eta zentro egonkorretakoak) bai denboran kontzentratutakoak (jaialdi eta ekitaldi puntualetakoak). Ikasgaiak ibilbide historiko eta kontzeptual bat proposatzen du, eta arreta berezia ematen die programazioa “filmak muntatzeko” arte bilakatu duten autoreei, espazioei eta proiektu espezifikoei. Ikasleei beharrezko tresnak emango zaizkie programazio-egoera desberdinetan jarrera kritikoz joka dezaten, eta gai izan daitezen aurre egiteko artxiboko irudiekin eta soinu-materialekin lan egitean batzuetan sortzen diren erronka praktiko eta etikoei. Zinemagintzaren historian programazioak, jakintzak eta idazketak izan duten harremana landuko dugu.

El buen amor. Idazketa kritikorako tailerra

Lucía Salas
Modulu: 3, 5

El buen amor zinemari buruzko idazketaren inguruko ikasgai teoriko eta praktikoa da. Hiru bloketan banatuta dago; lehenengoak idazketa kritikoari, irudien eta soinuen deskribapenari, kontzeptuen definizioari eta tresna bibliografikoen erabilerari buruzko nozio batzuk emango dizkie ikasleei; bigarren blokeak entsegua, kritika eta editorearen zereginari buruzkoa izango da, eta hirugarrenak, berriz, zinemari buruzko testu, dokumentu eta argitalpenei buruzkoa.

Zinefabrika. Proiektu kuratorialak eta zinematografikoak garatzea

Cecilia Barrionuevo
Modulu: 4, 5

Komisariotza-jardueraren ekoizpena, kudeaketa eta gauzatzeari buruzko edukiak biltzen ditu Zinefabrikak. Batetik, mugimenduan dauden irudien zirkulazioak eta erakustaldiek dituzten berezko tresnak eta gaitasunak lantzen ditu irakasgaiak. Erakusketa-eskubideekin, kopien lokalizazio eta zirkulazioarekin eta erakusketa-espazioekin dugun harremanarekin lotutako gaiak jorratuko dira. Bestetik, produkzioaren dimentsio sortzailean sakonduko da, komisarioaren gaitasunak eta trebetasunak, lan zinematografiko berriak sortzera bideratuz. Bloke honetan jorratzen diren gaien artean daude aurrekontuak egitea, komisarioaren lidergoa eta artistekiko eta zinemagileekiko tratua. Azkenik, irakasgaiak laguntza praktiko esanguratsua emango die azken proiektuei.

Pentsatzen duen forma. Bideo-entsaiuaren hastapenak

Cristina Álvarez López
Modulu: 5

Irakasgai honek irudiekin eta soinuekin idaztetik abiatuta zinemari buruzko pentsamendu kritikoa lantzen du. Klaseek honako hauek eskaintzen dituzte: ikus-entzunezko entseguaren aitzindaritzat har daitezkeen ideia, praktika eta korronte zinematografiko desberdinei buruzko sarrera bat; muntaiaren eginkizunari eta zinemari buruzko pentsamendu bat artikulatzeko konbinazio-metodoei buruzko gogoeta bat eta pieza indibidualen azterketa bat ikus-entzunezko entsegu bat egiteko orduan abian jartzen diren prozesu eta mekanismoak ulertzeko asmoz. Ikasgai honen helburua ikasleei oinarri sendo bat ematea da, ikusleek ikus-entzunezko entseguak ulertu, aztertu eta ebaluatu ahal izan ditzaten, eta, sortzaile potentzial gisa, horrelako piezen konposizioari aurre egin ahal izan diezaioten. Helburu horrekin, ikasgaia klase teoriko eta praktikoetan banatuta dago.

Soinuaren behatoki iraunkorra

Xabier Erkizia
Modulu: 1, 3

Behatokia zeharkakoa izaten da ikasturteko lehenego seihilabetean eta soinuarekin lotutako prestakuntzako, praktikarako eta ikerketarako gunea izaten da. Gai finkoak izateaz gain, taldekideen premietara eta unean uneko premietara egokitzen da; horregatik, praktikarekin eta egiten ari diren proiektuekin lotuta egoten da.

Abiapuntuak

Michel Gaztambide
Modulu: 1, 4

Ikasturte osoan zehar ematen den irakasgai honen helburua ikasleak beren filmaren izaerarekin eta abordatze-metodologiarekin aurrez aurre jartzea da. Nondik dator zure filma? Zertaz ari da? Zer emozio eragin nahi du? Irudietan konta daiteke? Nola nahi du egileak ikuslea sentiaraztea obra ikustean?

Gai horietatik eta beste batzuetatik abiatuta, pelikula bat egiteko gogoeta- eta garapen-prozesuei ekin nahi zaie. Ikastaroak, funtsean, hiru lan-ildo ditu: filmaren abiapuntu edo jatorriarekin lan egitea, sormen-bidaiaren muina gisa; bidaia hori zabaltzea, filmari konplexutasuna eta sakontasuna eransteko gai diren estimulu zehatzetatik abiatuta; eta proiektua idazketatik lantzea.

Film eta bideoa arte garaikidearen espazioan

Rachael Rakes
Modulu: 2

Ikasgai honek arte garaikideko espazioetan zinea eta bideoa erakusteari begirada sakona ematen dio. Ikasgai honetan, bertoko eta nazioarteko hainbat erakunde-testuingurutatik egindako ibilbidea eskaintzen da, hamarkadetan zehar egindako adierazpenek izandako kultura-inpaktua eta deribazio politikoak aztertuz. Hurbilketa historikoaz gain, gaur egun museo, galeria, bienal edo bestelako espazio ez-konbentzionaletan egiten den zine eta bideo erakustaldiaren estetika, zirkulazio moduak, publikoak, puntu itsuak eta gai praktikoak, jorratuko dira.

Jatorrizko emultsioen artea

Esther Urlus
Modulu: 3

Emultsio fotokimiko artisauen produkzioa ezagutzen hasteko proposamena egiten da tailerrean. Arkeologia filmikoa da tailerraren abiapuntu, baina sorkuntzarekin lotutako alderdi garaikide ugari agerian uzten ditu. Materialtasunaren historian interesa dutenentzako tailerra da, baina zinema ideiak, irudiak eta soinu banda biltegiratzeko bitartekotzat ez ezik, pentsamendu, irudi eta soinu horiek sortzen eta modu aktiboan desitxuratzen dituen materialtzat ere hartzen duten zinemagileei ere zuzentzen zaie.

Zinemagilearen pentsamendua

Adrian Martin
Modulu: 3

Ikastaro hau proposamen sinple baina erradikal batetik abiatzen da: zinemagileek zinemari buruz esaten, idazten eta hausnartzen dutena serio hartzea. Ez bere lanaren azalpen gisa, baizik eta zinemari berari buruzko proposamen orokor edo teoria gisa. Zinemagile askoren eta anitzen jarrera eta iritziak laburbilduz, artearen eta ofizioaren nozioak, sormen-prozesua, "intentzioen adierazpenak" eta medioaren bokazioa edo patua aztertuko ditu.

Beste zinema kamera

Asier Armental
Modulu: 3, 5

Zinematografoaren hastapenetan, irudiak erregistratzen zituen kamerak irudi horiek proiektatzeko ere balio zuen. Une bat harrapatzeko biradera aktibatzen zuen operadorea bera arduratzen zen arrasteko engranajeari bira eginarazteaz, filma errebelatu ondoren irudi horiek berak pantaila batean partekatzeko. Zein unetan bereizi ziren bi eginkizun (eta bi kamera) horiek eta, batez ere, zer ondorio izan zituen horrek? Zergatik ikusten dugu proiekziogilearen lanbidea, gaur egun eta ia-ia filmaren arrastea mekanizatu zenetik eta banaketa zirkuituak sortu zirenetik, kamera operadorearen lanbidearekiko hain arrotz eta hain urruneko? Cinématèque Française erakundearen sortzaile Henri Langlois-ek zioen bere zinema kamera proiektatzeko kamera zela; baieztapen horrek proiekzioaren artea aldarrikatzearen garrantzia nabarmentzen du.

On/Off performancea

Itziar Okariz
Modulu: 3, 5

Irakasgaia hizkuntzari, performanceari eta ekintzari buruzko gogoeta gisa proposatzen da, espezifikotasunean eta zehazten duten mugekin lotuta. Arreta berezia jarriko zaie alderdi hauei: jardun artistikoaren ezagutza arloen arteko topaguneak, erregistroaren esplorazioa eta performancea, ekintza, erregistro performatiboaren ezaugarri zantzu emailea, eta beste hizkuntza batzuetan eraldatzea, hala nola marrazkia, testua, dokumentua, bideoa…

Ikasleen prozesuetan oinarrituta egiten da lan, haien lanarekin lotuta. Horri guztiari esker, gorputzaren kontzientzia hartzeko aukera ematen duen paisaia definituko da, zeinu, hizkuntzaren balio posizional eta dimentsio performatibo gisa. Gorputz zeinuen, soinuen eta hitzen haragitzea eta horien ahalmen eraldatzaile eta politikoa. 

Kontaktuak: zinema, bideoa eta artea euskal testuinguruan

Peio Aguirre
Modulu: 4

Irakasgai honek artistaren ikus-entzunezkoa du ardatz Euskal Herriko testuinguruan. Ikusentzunezko eta praktika artistikoen arteko harreman eta joan-etorriak hartzen ditu abiapuntutzat, batez ere artearen sisteman gertatzen direnak: museoak, arte-zentroak eta galeriak, edo zinemaren beraren aldirikoak.Ikus-entzunezko sorkuntzaren tokiko panorama aztertzen du irakasgaiak aztergai, gonbidatu, proiekzio eta irteeren bitartez.

Kode irekiko tresna digitalak ikus-entzunezko artxiboetarako

Reto Kromer
Modulu: 5

Eskolaren hasieran artxibo formatuei buruzko sarrera bat egingo dugu. Oinarri horren gainean, ikasleek software librea eta kode irekiko softwarea modu praktikoan aztertuko dituzte, hala nola FFmpeg (artxiboen konbertsioa), QCTools (kalitate kontrola), AEO-Light (soinu optikoen pistak ateratzeko) eta DCP-o-matic (DCPak egiteko), baita multimedia irakurgailuak ere. Filmak eta bideoak digitalizatzeko azpiegiturari eta lan prozesuei dagokienez, hainbat baliabide aurkeztu eta horiei buruz eztabaidatuko dugu, eta aurrekontu txikiko ingurune zailetan ezartzeko moduko aukerei bereziki erreparatuko diegu. Eskola bukatzeko, datuak gordetzeari eta datuen migrazioari buruzko deskribapena egingo dugu, eta hondamendien plangintza eta berreskuratzea ere aztertuko ditugu.

Tindatzeen tailerra

Esther Urlus
Modulu: 5

Hasi zenetik, zinema baliabide koloretsua izan da eta prozesu ugari sortu dira zuri-beltzeko filmari kolorea emateko, hala nola tindatze eta biratze prozesu kimikoak, eskuz margotzea, Technicolor teknika eta emultsio modernoak lortzea; zineman beti erabili izan da kolorea adierazpide artistiko moduan. Tailer honetan, zinemaren jatorrizko kolorea eta teknika horiek zinemagile eta artistei eskaintzen dizkieten aukera estetikoak aztertuko ditugu.

(Ikus-entzunezko) Unibertsoen eraikuntza

Takashi Makino
Modulu: 5

Ikasgai honetan, modu espezifikoan lantzen dira soinu-unibertsoen diseinuaren eta eraikuntzaren etapa guztiak: ideiagintza, lan-jarraibideak, irudiarekiko harremanak, soinutik sortutako proiektuen eraketa, nahasketa, etab. Irudien eta soinuaren zentzumen anitzeko indarra. Irudi eta soinuen zentzumen-estimulazio sinestesikoa eta haien indar paradoxikoaren artikulazioa zinemagintzan.

EQZELab. Film-laborategi profesionala

Yolanda Cáceres
Modulu: 5

Film fotokimikoaren prozesamenduarekin lotutako ezagutzak, gaitasunak eta trebetasunak eskuratzeko prozesuaren azken etapa. Batetik, laborategi profesional bateko tekniketan eta lan-fluxuetan murgiltzea bilatzen du irakasgaiak, errebelatzeko (kolorea eta 16 mm-ko zuri-beltza), kolorea zuzentzeko eta kopiatzeko teknologia espezifikoaren maneiu praktikoan oinarrituta. Trebetasun praktiko horiek eskuratzeak kultura eta industria zinematografikoaren belaunaldiarteko ezagutzari eustea dakar, bestela ahaztu egingo bailitzateke. Bestetik, ikastaroan parte hartzen duten ikasleek Eskolan egindako film-materialak prozesatu ahal izango dituzte, EQZELaben zerbitzua aktibo mantenduz.

Irudiaren tratamendu digitalak II: Diamant

Lorena Bordigoni
Modulu: 5

Filmak zaharberritzeko DIAMANT softwarea filmak zaharberritu, garbitu eta konpontzeko tresna profesionala da. Kataluniako filmategiko arduradun digitalak ematen du tailerra, eta zaharberritze digitalaren prozesuan lan fluxua optimizatzen ikasiko dugu.

Complex media bildumen zaintza

Mona Jiménez
Modulu: 5

Ikastaro honi esker, ikasleak bitarteko berriak eta artelan digitalak kontserbatzeko/zaintzeko alderdi nagusietan eta estrategia sortu berrietan murgilduko dira. Artelan horiek bideo edo filmen banakako proiekzioetatik harago doaz; artista garaikideek formatu eta ikus-entzunezko teknologia ugari erabiltzen dituzte instalazio konplexuak sortzeko. Eta aztergai ziragarriak dira. Hona hemen hainbat adibide: artelan zaharrenak, telebista eta antzeko objektu zaharrak erabiltzen dituztenak (izpi katodikoen hodiak), obra sinkronizatu multikanalak, joku motorrak edo kode pertsonalizatuak baliatzen dituzten obrak edo Internetetik datuak eskuratzen dituzten obrak. Artelan konplexuek elkarren artean lotutako zati asko izan ohi dituzte, eta zati horiek deszifratu eta dokumentatu egin behar dira, etorkizunean obrak artistaren ikuspegiarekiko leial funtzionatzen duela ziurtatzeko. Ikasleek artelanak aztertzen eta balizko arriskuak identifikatzen ikasiko dute, tokiko kultur erakunde baten bildumako obrak aztertuz. Erakusketen historiak aztertuko dituzte, artxibo instituzionalak kontsultatuko dituzte, artelanen benetako osagaiak aztertuko dituzte eta museoko langileekin eztabaidatuko dute artelanei buruz. Prozesu horretan, asko ikasiko dute museo eta artxiboetako artelanen zaintzari eta kontserbazioari buruz.