Berriak /

"Oso aldi aberasgarria izan da, eta goi-mailako ikaskuntzarako ate asko ireki dizkit"

Esmeralda Reynott Floresek, Ana Karina Barandiaranek eta Alejandra Larrea Galarzak, EQZEko 2024-2025 ikasturteko Artxibo Masterreko ikasleek, ANIMen, Euskadiko Filmategian eta Filmoteca Españolan egindako praktika profesionalen balorazioa egin dute.

2026/07/10
\Oso aldi aberasgarria izan da, eta goi-mailako ikaskuntzarako ate asko ireki dizkit\
Esmeralda Reynott Flores ANIMen (Lisboa) egindako praktika-aldian.

1. Nola joan da zure praktiketako esperientzia, eta zer ekarpen egin dio zure prestakuntzari?

2. Zer nabarmenduko zenuke zure lan-eremuko egunerokoan?

3. Zer ikaspen ateratzen dituzu esperientzia honetatik zure etorkizun profesionalari begira?


ESMERALDA ESTHER REYNOTT FLORES HERNÁNDEZ

1. Arquivo Nacional das Imagens em Movimento (ANIM) artxiboan egin ditudan praktikak zoragarriak izan dira. Ez bakarrik leku paregabea delako, baizik eta, agian, oraindik hain egitura osoa duen artxibo bakarrenetako bat delako, museo-eremuarekin hasi eta laborategiarekin buka. Horri gehitu behar zaio erakundea osatzen duten pertsonen giza kalitatea eta kalitate profesionala. Aldi hori bereziki aberasgarria izan da eman dizkidaten aukerei esker eta goi-mailako ikaskuntzarako ate asko ireki dizkidatelako prestakuntza espezializatuekin. Era berean, nire interesekin bat datozen pertsonak ezagutzeko eta lotura nabarmenak ezartzeko aukera izan nuen.

2. ANIMetik gauza asko nabarmenduko nituzke, baina, agian, lehenengoa eta garrantzitsuena da nire lankideen eskuzabaltasuna, haien esperientzia benetan ikaragarria baita. Oso adeitsuak izan dira eta beti egon dira prest dituzten ezagutzak partekatzeko, eta beti gonbidatu naute artxiboko prozesu eta jardueretan parte hartzera. Horregatik guztiagatik bereziki pizgarria izan da esperientzia hori. Aldi berean, aukera izan nuen identifikazio-sektoretik haratago lan egiteko eta prestatzeko, eta esperientzia hartu dut berrikuspen-, konponketa- eta laborategi-arloetan ere.

3. Zaila da zer eraman dudan azaltzea, asko izan baita. Baina etorkizunari begira hartu dudan esperientzia azpimarratuko dut: egin nuen lana bereziki interesgarria izan da, Gatenbergen funtseko 35 eta 16 mm-ko kopiak identifikatzeaz gain, 9,5 mm-ko 135 zinta biltzen dituen folio bat eman baitzidaten lantzeko, Braz de Jesus Nogueira izeneko etxeko filmen errealizadorearena, funts bereziki delikatu eta liluragarria, 1926 eta 1970 artean filmatutako Portugalgo irudi ezezagunez osatua. Horretarako, asko ikertu behar izan nuen herrialde horri buruz, materiala nola manipulatu eta aurreko kontserbazio-egoera nola ulertu jakitearekin batera. Erronka handia izan zen alderdi guztietatik begiratuta; izan ere, irtenbide iraunkor eta sortzaileak bilatu behar izan nituen elementuak identifikatzeko moduei buruz, eta ziur nago etorkizuneko lanean ere lagunduko didatela eman dizkidaten tresnek.


ANA KARINA DE FÁTIMA BARANDIARAN URDAY

1. Euskadiko Filmategian egin nituen praktikak oso esperientzia aberasgarria eta pizgarria izan dira. Artxibo-lanaren hainbat arlo ezagutzeko aukera eman didate, filmak ikuskatu eta berrikustearekin hasi eta titulu bakoitzari dagozkion dokumentazio- eta katalogazio-prozesuekin buka. Nire ustez, praktika horiek funtsezkoak dira gure prestakuntzarako, aukera ematen baitigute masterrean eskuratutako ezagutzak praktikan jartzeko eta benetako testuinguru profesionalera eramateko. Aukera ematen dute, halaber, ikus-entzunezkoen zaintzan diharduen erakunde baten funtzionamendua, lan-dinamikak, kudeaketa-denborak eta ondare zinematografikoa kontserbatzeak dakartzan lehentasunak ulertzeko. Esperientzia horrek lagundu dit, gainera, ikus-entzunezko bilduma bakoitzaren atzean dagoen lan zorrotz eta koordinatuaren garrantzia hobeto ulertzen, bai eta material horiek etorkizuneko belaunaldientzat gordetzeak dakarren erantzukizuna ulertzen ere.

2. Erakundearen ekipamendu teknikoa eta baliabideak oso alderdi baliotsuak diren arren, Euskadiko Filmategiko egunerokotik gehien nabarmenduko nukeena da bertan lan egiten duten profesionalekin harremanetan jartzea eta ikastea. Oso aberasgarria izan da erakundearen lan-fluxua nola antolatzen den ikusi ahal izatea, kontserbazio- eta dokumentazio-prozesuak ezagutzea, eta taldeak dituen erronkak eta proposatzen dituen irtenbideak ulertzea. Ikus-entzunezko ondarea kudeatzeko eta zaintzeko aplikatzen diren protokoloak ezagutzea ere oso interesgarria izan da. Bestalde, ekipamendu espezializatuarekin lan egiteko eta filmen kontserbazioan eta tratamenduan erabiltzen diren tresna teknikoekin ohitzeko aukerak izugarri osatu du esperientzia hori. Giza ezagutzaren eta baliabide teknikoen arteko konbinazioaren ondorioz, askoz osoagoa da ikaskuntza.

3. Masterra egin aurretik, bost urtez aritu nintzen lanean nire herrialdeko artxibo batean, baina eskolako prestakuntzari eta Euskadiko Filmategian egindako praktikei esker, nabarmen sakondu dut film-ondarearen zaintzan. Gaur hobeto ulertzen ditut ikus-entzunezko materialak zaintzeko eta kontserbatzeko beharrezkoak diren protokoloak, bai eta erakundeek ondare hori babesteko dituzten estrategiak eta aukerak ere. Hainbat lan egiteko modu eta kudeaketa-eredu ezagutzeko aukera ere izan dut, eta nire ikuspegi profesionala zabaldu dut horri esker. Gainera, praktiketan nire lankideekin egindako talde-lana oso esperientzia baliotsua izan da. Ezagutzak partekatzeak, arazoak elkarrekin ebazteak eta hainbat ikuspegitatik ikasteak aberastu egin ditu nire lanbide-heziketa eta prestakuntza pertsonala. Zalantzarik gabe, esperientzia honek berretsi egin du ikus-entzunezkoak babesteko dudan interesa, eta nire etorkizun profesionalerako funtsezkoak izango diren tresnak eta ikaskuntzak eman dizkit.


ALEJANDRA LARREA GALARZA

1.Espainiako Filmategian etxeko zinemaren bilduma batekin lan egin nuen, formatu txikiak ikuskatzen eta katalogatzen. Bestalde, ANIMen ere egin nituen praktikak, eta euskarriak konpontzen, digitalizatzen eta color grading eginkizunetan aritu nintzen han. Oro har, esperientziak lagundu zidan EQZEn eman nituen hilabeteetan landutako ezagutzak sendotzen eta lanbide-ingurune batean nola gauzatzen diren ulertzen. Interesgarria izan zen ikustea ikasgelan ikasitako eduki askok benetan balio izan zidatela praktiketan zehar, eta material eta kasu konplexuagoei aurre egiteko irizpidea eta autonomia garatu ahal izan nuela arian-arian.

2. Garrantzitsua izan da hainbeste esperientzia duten artxibozainekin lana partekatzea. Taldeak bere ezagutzak transmititzeko eta prozesu osoan laguntzeko erakutsi zidan eskuzabaltasuna azpimarratuko nuke. Uste dut transmisio hori funtsezkoa dela trebatzen ari garenontzat, bereziki artxiboekin lan egiteari eta artxiboak aktibatzeari begira. Gainera, irekitasun eta konfiantza handia egon zen eskolan ikasitako metodoak eta estrategiak proposatzeko, eta, horren ondorioz, askoz horizontalagoak izan ziren ikaskuntza eta bizikidetza. Garrantzitsua iruditzen zait euretako askok aspalditik egiten duten lana aintzat hartzea eta bere lekua ematea. Gaur egun, filmak zaintzeko lana bideratzen duten metodologietako batzuk metatutako esperientziatik sortu dira, eta esperientzia hori ez da beti erregistratu edo aintzat hartu. Ekarpen horiek aipatzea eta egiteko modu horiek dokumentatzea funtsezkoa iruditzen zait ezagutza horrek zirkulatzen jarrai dezan eta datozen belaunaldiekin partekatu ahal izan dadin.

3. Neureganatu ditudan metodologiak eta irizpideak nire testuinguruko artxiboekin elkarrizketan jartzen jarraituko dut ziurrenik. Espainiako Filmategia erakundera hurbiltzeak, baita ikuspegi kritikotik ere, aukera eman zidan lan egiteko beste modu batzuk ezagutzeko eta pentsatzeko esperientzia horietatik zein izan daitezkeen gure errealitateetara egokitu edo ekarpenak egin ditzaketenak.


Artxiboa masterrak aurrez aurre jartzen ditu ikasleak zinemak ondare material eta immaterial gisa sortzen dituen dilemen aurrean (teorikoak, teknikoak, etikoak). Euskarri fotokimiko, magnetiko eta digitaletan irudiak eta soinuak identifikatzearekin zerikusia duten alderdi guztiak lantzeaz gain, funtsak kudeatzeko eta bilduma berriak sortzeko tresnak lantzen ditu espezialitate honek.

Ikus-entzunezko materialak berrikusteko, zaintzeko eta zaharberritzeko protokolo eta prozeduretarako sarbidea ematen du, bai tresna mekanikoen bidez, bai tresna digitalen bidez, eta, horri esker, egiazko praktika egin daiteke laborategian.

Euskadiko Filmategiaren lanekiko etengabeko harremanean egiten dira Artxibo ikasketak, eta, horri esker, FIAFek homologatutako zine artxibo bat benetan bizitzeko aukera dute ikasleek.

Informazio liburuxka [PDF]